logzwerver.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Zwerver's motorgedichten!
Zwerver zelf
• Wij geloven in respect voor elkaar
• Wij geloven in respect voor elkaars mening
• Wij geloven in zadeltassen en het recht van de sterkste
• Wij geloven in de hemel en niet in de zon
• Wij geloven in vrijheid
• Wij geloven in het absoluut weigeren om voor iemand te buigen
• Wij geloven in stof, uitlaatgassen, lange wegen, en rijden tot de zon ondergaat
• Wij geloven dat de wereld steeds zwakker wordt en dat we daar niet aan mee willen doen.
• Wij geloven in motorrijdersfeesten die een week duren en in  wegrestaurants, eten bij een benzinepomp en kijken wat er over de volgende heuvel te zien is.
• Wij geloven dat het niet gaat om de bestemming maar om de rit

• Sommigen van ons geloven in de man boven, ieder van ons gelooft in zichzelf.

FTW, ik ga mijn weg.
De wereld gaat de zijne...

 
Ook op hyves! Mijn hyve: www.hobobiker.hyves.nl 
 
 
Motorgedichten,  Het boek is te koop via een email  naar  logzwerver@gmail.com
cover van mijn boek

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Het boek voor de motorrijder. Mooi kado voor alle motorliefhebbers en liefhebbers van vrijheid, avontuur en een tikkie erotiek. Gesigneerd exemplaar bestellen?  Mail me!  logzwerver@gmail.com .
Bummer
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Laatste artikelen
Geen heldenWij zijn geen helden.
Rijdend op motoren
leven we ons leven.
Als hulp-in-nood, barrière, schild.
Hee kindermisbruikers…!
Pas op, er zijn er veel zoals ik!
Een familie, als geen ander.
 
Broers en zusters in oud zwart leer.
Rijdend op donder, chroom en staal.
Littekens en tattoos:
“omhels en bescherm”.
Soms troost na een slechte droom,
voor anderen een nachtmerrie.
 
Wij zijn hoeders.
De kinderen helden.
© Zwerver
Lees meer...   (2 reacties)
Soms, is het oneerlijk.
Hartverscheurend,
schrijnend.
Volkomen verkeerd.
Gemeen.
Intens verdrietig.
Pijnlijk.
Onbegrijpelijk.
Zo fout.

Dan stormt je geest!
Huil je,
brand je hart.
Schreeuw je,
breek je,
scheurt je ziel.
Wil je terug
naar toen alles
nog niet gebeurd was.
 
Nu sta je hier.
Onbegrijpelijk alleen
tussen duizend mensen.
Een naam in steen
is wat overbleef,
van het onrecht dat jou raakte.

© Zwerver

Lees meer...   (5 reacties)
Ze rent keihard de verkeerde kant op.
Probeert, maar de kloof
in haar jonge leven word wijder.
Een nieuw verleden laat haar beseffen
dat ze twee jaar ouder is,
3 stappen achterligt.
 
Wie hoort haar, kijkt naar haar om?
Begrijpt niemand dat ze vandaag kapot gaat?
 
In schaduw van glas en beton
tussen dwalende geesten
zoekt ze de hoop
die ieder mens in zich heeft.
Wie luistert oprecht, ziet de onschuld?
 
Ze schreeuwt om liefde
en aandacht die ze nergens kreeg.
Zoekt een held om mee weg te rijden.
 
Als hij binnenkomt herkent hij haar
Zijn onweerstaanbaar gemaakte lach kent zijn tekst
In een moment zonder verstand
legt hij haar neer
geeft ze zich, op weg naar kapot.
  
Wanneer een oordeel wacht op elke hoek.
En sprekende blikken van stomme mensen
niet verder dan naar haar borsten kijken,
hebben we haar zelf nooit ontmoet.



© Zwerver
Lees meer...   (2 reacties)

 

hobo adventure

Pareltjes zweet glinsteren
tussen je borsten.
Leren broek op de grond
shirt gescheurd op een rugzak.
 
De rook van je sigaret
kringelt omhoog
langs de zware geur
van Jack Daniels,
seks en tabak.
Het parfum van mijn leven.
 
Hoe lang was de rit naar jou
de moeite waard?
Drie dagen in het zadel
door stof, uitlaatgas en regen.
Om in een ouwe caravan
te bedenken dat mijn leven
in een zadeltas hoort.
 

© Zwerver

Lees meer...
Soms zijn er 1000 mensen,
muziek, lachen en plezier.
Juist dan denk ik weleens
“Ik voel me eenzaam hier.”
Wie heeft ooit gezien
hoe leven zich bewoog.
Welk mens zou kunnen kijken
door mijn zwerversoog?
 
Hoe zon opkwam in verten,
wind waaide over zee.
Vrienden die vaak vroegen:
“Zwerver, kan ik mee?”
 
Maar zou je eeuwig willen zwerven?
Rijden op de wind.
Of zou je snel weer teruggaan,
omdat je “het” niet vind.
Want ik mijn vriend, bèn Zwerver
Eeuwig naar mezelf op zoek.
Misschien dat ik mijn vrede vind
om de volgende hoek.
 
Rusteloos, soms eenzaam
tussen 1000 mensen in.
Rijd ik weer naar een horizon,
op zoek naar een begin.

© Zwerver
Lees meer...   (4 reacties)
In  schemerdauwcity sunrise
duwen glanzende steden tegen bergen.
Leeft beschaving in glazen torens
gevat in liefdeloos beton.
Monotoon duwt een schaduw
mij door het landschap.
De gedachte aan jou
begeleid me in glimmend staal,
chroom en zwart leer.
Op mijn eindeloze reis
naar nergens.
 
Waarheen?
In jouw armen was het warm
Leek liefde eeuwig,
leven onverslaanbaar.
Maar de roep van leven in verten
is onweerstaanbaar.
Oude vuren smeulen in mijn ziel.
Stemmen van verloren vrienden
achtervolgen me op mijn weg.
Worden harder met elke slok brandende liefde
Die een bar, eender waar me schenkt
 
Aan de horizon zoek ik mijn rust,
wil ik jou vergeten.

© Zwerver
Lees meer...   (1 reactie)
De weg ligt voor me.Hobo's Road ahead
Breed, zwart als mijn leren schouders
Door dikke alles doordringende mist
rijd ik weg van jou.
Van de stem die me zwak maakt,
als een barst in een fundament.
Ik laat je angsten, spoken en waterlanders
langs deze weg zonder eind.
 
Middagregen maakt me nat,
vervaagt je op mijn netvlies.
Je ving me met tranen
sloot me op in een water val.
 
Nu vlucht ik naar een droge woestijn,
waar genoeg ruimte is
voor mijn gedachten.
Niets om ze in te verdrinken.
Zwerver, dat ben ik.
 
Het is steeds de mens,
nooit de machine
die me verraad.


©  Zwerver
Lees meer...
Por Vida vroeg me een gedicht over hem, voor hem te schrijven. Dit is het geworden.
 
Ik heb gereden tussen gewaaide wolken,
denderend op vleugels van een droom.
Zwevend op een windvlaag,
langs kuivende golven
zocht ik leven.
 
Ik was ooit zand dat een ziel kreeg
om  leven te geven
aan de boom met verboden vruchten.
En in donder en vuur,
gekleed in wit staal en zwart leer
vond ik hemel en aarde.
 
Dus spreek ik, vertel ik!
Zoals een schreeuw
een stem zoekt die geluidloos is.
En heb ik je alles verteld
dan blijft slechts fluisterend geruis
van een passant in een stofwolk.
Een herinnering, rijdend naar de horizon
 
© Zwerver 2009
Lees meer...   (3 reacties)
Als ik het enige ben
Wat tussen een kind
En geweld staat
Zul je me vinden
Je zult me horen aankomen
Ineens zal ik er zijn
 
Als een geest zal ik waken
Ongezien zal ik er zijn
Niets zal jou meer raken
Kinderleven, zonder pijn
Nooit meer verstoppen
Geen blauwe plekken meer
Jij word beschermd
Door staal, chroom en leer
 
© Zwerver
Lees meer...   (6 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl